 Resulullah s.a.s min Bir Mektubu
 RESÛLULLAH'ın BİR MEKTUBU Allahü teâlâ, insanlara dâima merhamet ve şefkat ve af ile muamele etmeyi, kendilerine fenâlık yapanları affetmeyi, dâima güler yüzlü ve tatlı sözlü olmayı, sabırlı hareket etmeyi, işlerinde dâima dostlukla anlaşmayı emretmektedir.Hakîki Müslümanlar, diğer bütün dinlere karşı büyük bir müsâmaha göstermişler, değil Hıristiyan ve Yahûdîleri zorla Müslüman yapmak ve onların ibâdethânelerini tahrip etmek, aksine, onlara kilise tâmirlerinde yardım etmişlerdir.Peygamber efendimizin bu husustaki bir mektubu şöyledir: “Bu yazı, Abdullah oğlu Muhammed’in bütün Hıristiyanlara verdiği sözü belirtmek için yazılmıştır. Şöyle ki; Allahü teâlâ, kendisini rahmet ile müjdelemiş, insanlar üzerindeki emâneti muhâfaza edici kılmıştır. İşte bu Muhammed, bu yazıyı, Müslüman olmayan bütün kimselere verdiği ahdi [sözü] vesîkalandırmak için kaleme aldırdı.Kim ki, bu ahdin aksine hareket ederse, ister sultan, ister başkası olsun Allahü teâlâya karşı isyan ve İslâmiyet ile alay etmiş sayılır ve Allahü teâlânın lânetine lâyık olur. Eğer Hıristiyan bir rahip [papaz] veya bir seyyâh [turist] bir dağda, bir derede, çöllük bir yerde, bir yeşillikte, alçak yerlerde, kum içinde ibâdet için perhiz yapıyorsa, kendim, dostlarım, arkadaşlarım ve bütün milletimle beraber onlardan her türlü teklifleri kaldırdım. Onlar benim himâyem [korumam] altındadır. Ben onları, başka Hıristiyanlarla yaptığımız sözleşmeler gereğince, ödemeye borçlu oldukları bütün vergilerden affettim. Harâc vermesinler veya kalbleri râzı olduğu kadar versinler. Onlara cebretmeyin, zor kullanmayın! Onların dini reislerini makamlarından indirmeyin! Onları ibâdet ettikleri yerden çıkartmayın! Bunlardan seyahat edenlere mâni olmayın! Bunların manastırlarının, kiliselerinin hiçbir tarafını yıkmayın! Bunların kiliselerinden mal alınıp Müslüman mescidleri için kullanılmasın! Her kim buna riâyet etmezse, Allahü teâlânın ve Resûlünün kelâmını dinlememiş ve günâha girmiş olur. Ticaret yapmayan ve ancak ibâdet ile meşgûl olan kimselerden, her nerede olurlarsa olsunlar cizye ve garâmet gibi vergileri almayın! Denizde ve karada, şarkta ve garpta, onların borçlarını ben saklarım. Onlar benim himâyem altındadır. Ben onlara söz verdim. Dağlarda yaşayıp ibâdet ile meşgûl olanların ekinlerinden harâc, vergi almayın! Ekinlerinden devlet hazînesi için hisse çıkartmayın! Çünkü, bunların ziraati, sırf nafakalarını temîn etmek için yapılmakta olup, kâr için değildir. Cihâd [harp] için adam lâzım olursa, onlara başvurmayın! Cizye, [varlık vergisi] almak gerekirse, ne kadar zengin olurlarsa olsunlar, ne kadar malları ve mülkleri bulunursa bulunsun, yılda 12 dirhemden daha fazla vergi almayın! Onlara zahmet, meşakkat teklif olunmaz. Kendileriyle bir müzâkere yapmak icap ederse, ancak merhamet, iyilik ve şefkat ile hareket edilecektir. Onları, dâima merhamet ve şefkat kanatları altında himâye ediniz! Nerede olursa olsun, bir Müslüman erkekle evli olan Hıristiyan kadınlara, fenâ muamele etmeyin! Onların kendi kiliselerine gidip, kendi dinlerine göre ibâdet etmelerine mâni olmayın! Her kim ki, Allahü teâlânın bu emrine itaat etmez ve bunun zıddına hareket ederse, Allahü teâlânın Peygamberinin emirlerine isyan etmiş sayılacaktır. Bunlara kilise tamirlerinde yardımcı olunacaktır. Bu ahdnâme [sözleşme] kıyâmet gününe kadar devam edecek, dünya sonuna kadar değişmeden kalacak ve hiçbir kimse bunun aksine bir harekette bulunamayacaktır.” kaynak [Bu ahdnâme Hicret’in 2. yılı, Muharrem ayının 3. günü, Medîne-i Münevvere’de Mescîd-i saâdette Hazret-i Ali’ye yazdırılmıştır. Bu mektubun aslı, Feridun Beyin Mecmû’a-i Münşea-tus-salâtîn kitâbı, 1. cilt 30. sahifesindedir.] |