Remyin Keyfiyeti ve Vakti

[gokce]

REMYİN KEYFİYETİ VE VAKTİ

*Abdurrahman İbnu Zeyd anlatıyor: “İbnu Mes’ud RA, vadinin dibinden yedi çakıl atarak büyük şeytanı taşladı. Her taşı attıkça tekbir getriyordu. Bu sırada Beytullah sol tarafında, Mina da sağında olacak şekilde durmuştu. Kendisine:
“İnsanlar, taşları yukarısından atıyorlar!” denince şu cevabı verdi:
“Burası, kendinden başka ilâh olmayan Zat’akasem olsun, Bakara süresinin üzerine indiği makamdır. Buhârî, Hacc 135, 136, 137,138; Müslim, Hacc 305, (1296); Tirmizî, Hacc 64, (901); Ebu Dâvud, Menâsik 78, (1974); Nesâî. Hacc 226,(5,273).

*Tirmizî ve Nesâî’de şöyle denmiştir: “(İbnu Mes’ud) Akabe cemresine geldi. Vâdinin dibinde durdu, kıbleye karşı yönelip, sağ kaşının üst hizasından yığına (taşları) atmaya başladı...” Tirmizî, Hacc 64, (901).

*Hz. Sâd RA anlatıyor: “Veda haccından Resûlullah AS’la beraber döndük. (Yolda konuşurken) bâzılarımız “Yedi taş attım” bazılarımız da: “Altı taş attım” diyordu, kimse kimseyi bu sebeple kınamıyordu.” Nesâî, Hacc 227, (5, 275).

*İbnu Abbâs RA anlatıyor: “Resûlullah AS, Akabe (taşlaması) sabahı, bineğinin üzerindeyken:
“Bana (taş) toplayıver!”dedi. Ben de (şehadet ve başparmaklarla atılabilecek büyüklükte) ufak taşlardan onun için topladım. Avucuna koyduğum sırada:
“İşte bunlar gibi. Dinde aşırılıktan sakının. Sizden öncekileri, dinde aşırılıkları helâk etmiştir!” dedi.” Nesâî, Hacc 217, (5, 268).

*Hz. Câbir RA anlatıyor: “Ben, Resûlullah AS’ı yevm-i nahrde kuşluk vakti taş atarken gördüm. Ama bundan sonraki günlerde, güneşin zevâlinden (öğle vaktinden) sonra taş attı.” Müslim, Hacc 313, (1299); Tirmizî, Hacc 59, (894); Ebu Dâvud, Menâsik 78, (1971j; Nesâî, Hacc 221, (5, 270j. Bu hadisi Buhârî, muallak olarak zikretmiştir, Hacc 134.)

*Nâfi’ anlatıyor: “Abdullah İbnu Ömer RA’in zevcesi Safıyye Bintu Ebî Ubeyd’in oğlan kardeşinin kızı Müzdelife’de nifas oldu (doğum yaptı). Bu yüzden o da, Safiyye de geri kaldılar ve Mina’ ya yevm-i nahrde gürıeş battıktan sonra geldiler. Hz. Abdulllah İbnu Ömer RA onlara geldikleri anda taş atmalarını emretti ve bu gecikme­den dolayı onların herhangi bir kefaret ödemesine hükmetmedi.” Muvatta, Hacc 220, (1, 409).

*Ebu’l-Beddâh Âsım İbnu Adiyy, babası Adiyy RA’den naklediyor: “Resûlullah AS develerin çobanına, yevm-i nahrde taş atmışlarsa, ertesi gün taş atmayıp develerle kalmaya, sonra da iki günlük taş atmaya ve yevm-i nefrde atmaya ruhsat tanıdı. “
Nâfi’ anlatıyor: “İbnu Ömer RA şöyle derdi: “Eyyam-ı teşrikin ortası günü, güneş batmazdan önce Mina’dan ayrılmayan kimse ertesi günü taşları atmadan ayrılmasın.” Muvatta, Hacc 214, (1, 407).
BİNEREK VE YÜRÜYEREK TAŞLAMA

*İbnu Ömer RA anlatıyor: “Hz. Peygamber AS taşları atacağı zaman yaya gider, yaya dönerdi.” Ebu Dâvud, Menâsik 78, (1969); Tirmizî, Hacc 63, (900).

*Kâsım İbnu Muhammed anlatıyor: “İnsanlar (yani sahâbeler) taşlamaya yayan gider, yayan dönerdi. (Bu safhada) ilk binen Hz.Muâviye (r.a.) oldu.” Muvatta, Hacc 215, (1, 40?).

*Hz. Câbir RA anlatıyor: “Yevm-i nahrde (kurban gününde) Resûlullah AS’ı, taşlamayı binerek yaparken gördüm. Taşlarını devesinin üzerinde iken atmış ve şöyle demişti:
“Menâsikinizi benden alın. Bilemiyorum, belki de bu haccdan sonra hacc yapamam.” Müslim; Hacc 310, (2197); Ebu Dâvud; 78 (1970); Neaâî,Hacc 2220, (5, 270).