*Cennet Genclerinin En Güzelleri *

[ömer-faruk]

*Cennet Genclerinin En Guzelleri : *
*Hz. Hasan ve Hz. Huseyin *


Kitap okurken ilgimi ceken bir hadisi serif beni cok farkli arastirmalara
sevk etti. Peygamber Efendimiz (sallallahu aleyhi ve sellem), *"Cocuklarinizi
uc haslet uzerine yetistiriniz: Peygamberinizin sevgisi, Ehl-i beytinin
sevgisi ve Kur'an tilaveti."* buyuruyor. Hadiste gecen iki hususu yerine
getirmek icin gayret gosteriyorum. Her gun duzenli olarak bana yardim
edecegine daha onceden soz vermis olan abinin Kuran derslerine katiliyor ve
ona hatalarimi duzelttiriyorum. Peygamber Efendimiz'i daha iyi taniyabilmek
icin de Sonsuz Nur'u okumaya devam ediyorum.

Ancak "Ehl-i beyt"in ne oldugunu anlamadigim icin sevip sevmedigimi de
bilemiyordum. Beraber Kuran calistigimiz abiye gidip bunu sordugumda, onume
birkac tane kitap koyarak sorumun cevabinin o kitaplarda gizli oldugunu,
onlari inceleyerek elde ettigim bilgileri kendisine de anlatmami soyledi.
Ben de hic vakit kaybetmeden Ehl-i beytin manasini ogrendim.

*Efendimiz'in Ailesi*

**

Ehl-i beyt; Peygamber Efendimiz'in butun ailesine verilen isimmis. O'nun
aile fertleri soz konusu oldugunda kiymetli hanimlari, cocuklari, kizi
Hazreti Fatima ile Hazreti Ali'nin cocuklari olan Hazreti Hasan ve Hazreti
Huseyin'den kiyamete kadar gelecek nesilleri kastediliyormus. Bunu
okudugumda onlari hakiki manada sevebilmem icin once tanimam gerektigini
dusundum ve hayat hikayelerini ogrenmeye karar verdim. Ben de henuz cocuk
oldugumdan midir, bilemiyorum ama arastirmaya once Ehl-i beytin kucuk
uyeleri olan Hazreti Hasan ve Huseyin'den basladim. Birkac sayfa not
tuttuktan sonra hemen o abiye kosup anlatmaya koyuldum:

"Hazreti Hasan ve Huseyin, Peygamber Efendimiz'in kizi Fatima'dan
torunlaridir. Dunyaya geldiklerinde Allah Rasulu onlarin kulaklarina ezan
okumus, isimlerini vermis, kundaklarini kendi elleriyle sarmis, saclarinin
agirliginca sadaka verdirmis, akika kurbanlarini kesmis. Peygamberlerin
ogullari icin yaptiklari duayi Allah Rasulu de torunlari icin
yaparmis; *"Allah'im!
Sana siginiyorum. Bu iki yavrumu, seytanin ve kotu bakisli insanlarin
serrinden Sen koru…"*

Allah Rasulu (sallallahu aleyhi ve sellem) kizi Fatima'yi ziyaret ettigi
zaman kendisini karsilayan Hasan ve Huseyin Efendilerimiz'i hemen omuzlarina
alir ve onlari sevmekle ise baslarmis. Onlari oper, koklar ve *"Bunlar benim
bu dunyadaki iki reyhanimdir (guzel kokulu ciceklerimdir)"* dermis.

Yine boyle birgun, torunlarini Peygamberimiz'in omuzunda goren Hazreti Omer,
Hazreti Hasan ve Huseyin'e donerek: "Ne mutlu size, ne kadar degerli birinin
omuzundasiniz!" deyince, Peygamberimiz de; "Tabii, cunku onlar da benim icin
cok degerli kimselerdir." diye karsilik vermis. Bazi geceler gec saatlere
kadar Insanligin Iftihar Tablosu'nun yaninda durur, sonunda dunyanin en
tatli Dedesi'nin gogsunde uyuyakalirlarmis.

Hazreti Hasan bazen Peygamberimiz'in sakaliyla oynar; bu esnada Allah Rasulu
de onun parmaklarini isiracakmis gibi yaparmis. Bu da Hazreti Hasan'in cok
hosuna gidermis. Kimin gitmez ki? Degil benimle oynamasi, Allah Rasulu'nun
uzaktan bir tebessumunu bile gorsem bu bana mutluluk icin yeterdi.

Torunlarini cok seven Peygamberimiz, camiye gittiginde onlari da beraberinde
gotururmus. Bazen Allah Rasulu secdeye egilince Hazreti Hasan ve Huseyin
gelip O'nun sirtina binerlermis. Kainatin Efendisi secdeden kalkarken onlari
yumusak bir sekilde alip yere koyarmis. Bazen de onlar sirtindan ininceye
kadar secdeyi uzatirmis. Onlara karsi oylesine alaka gosterirmis ki, birgun
hutbe okudugu esnada Hazreti Hasan ile Hazreti Huseyin camiye girince O
hemen sozune ara verip asagi inmis ve onlari kucagina almis.

Bir defasinda ise, Peygamberimiz davetli oldugu yere torunu Huseyin'i
goturmek istemis. Bu sirada arkadaslariyla oynamakta olan Huseyin Efendimiz
saga sola kosmaya baslamis. Peygamberimiz de yakalayincaya kadar onu taklit
ederek saga sola kosmus… Sonunda yakalamis ve onu kucaklayarak optukten
sonra soyle buyurmus: *"Huseyin benimdir, ben de Huseyin'in."*

Sevgili Peygamberimiz, zaman zaman Hasan ve Huseyin Hazretlerini gurestirir
veya ok atma yarisi yaptirirmis. Peygamberimiz hicbir zaman taraf tutmaz,
onlara esit sekilde davranirmis. Birini digerinden ayirmaz, ikisine de ayni
olcude deger verirmis. Bununla ilgili Hazreti Ali bir hadise anlatiyor;

"Peygamber Efendimiz bizi ziyarete gelmisti. Yanimizda geceledi. O sirada
Hasan ile Huseyin uyuyorlardi. Bir ara Hasan su istedi. Derhal yerinden
kalkan Peygamberimiz bir bardaga su koyup getirdi. Bu arada Huseyin de
uyandi ve suyu once o icmek istedi. Peygamberimiz ise suyu Hasan'a verdi.
Bunun uzerine Fatima dayanamayarak: "Hasan'i, Huseyin'den cok seviyor
gibisin babacigim." deyince, Peygamber Efendimiz: "Hayir, once Hasan
istedigi icin ona verdim." buyurdu.

*Oyle Dedeye Boyle Torunlar*

**

Kisaca bunlari anlattiktan sonra beni buyuk bir dikkatle dinleyen o abiye
sordum;

"Benim ogrendiklerim bunlar, yanlis bir sey anlatmadim degil mi?"

"Hayir, bilakis hem dogru anlattin hem de cok guzel bir sekilde siralamaya
koymussun. Sen Ehl-i beyti tanimak istedigini soyleyince ben de biraz
Internette arastirma yaptim ve Peygamberimiz'in Hazreti Hasan'a verdigi
ogutleri ogrendim. Ister misin ben de onlari anlatayim?"

"Tabii ki isterim, not tutmak icin kagidimi, kalemimi hazirladim bile!.."

"Aralarinda bir yas fark olmasina ragmen ikisi de cok kucuktuler. Ama Allah
Rasulu'nun onlara o yasta verdigi nasihatleri ogrenince, o sozleri anlayip
unutmayan Hazreti Hasan'a insanin hayranligi artiyor. Peygamberimiz ona
buyurmus ki: "Hasan! Bes vakit namazini aksatmadan kil. Sana supheli gelen
her seyi terk et. Icinde suphe uyandirmayan seyleri yap. Cunku dogruluk,
insanin gonlune huzur verir. Yalan ise huzursuzluk uyandirir."

Peygamber Efendimiz, kucuk yastan itibaren torunlarinin egitimiyle bizzat
kendisi ilgilenmis. Bir keresinde de, Hazreti Hasan'la Peygamberimiz
birlikte yuruyorlarmis. Giderken yoksul ve fakir insanlara ayrilmis sadaka
hurmalarinin bulundugu yerden gecmisler. Hazreti Hasan oradaki hurmalardan
bir tanesini agzina atmis ama daha cigneyemeden Peygamberimiz onu agzindan
cikarip almis. Oradakilerden birisi: "Neden izin vermediniz? Bir hurmayi
yeseydi ne olurdu sanki?" demis. Bunun uzerine Peygamberimiz: "Hayir! Benim
ailemden olan hic kimseye sadaka helal degildir" buyurmus. Bu ne kadar
hassasiyettir ki, yenilmesi uygun olmayan minik bir hurma tanesi bile olsa
Allah Rasulu bunu yemelerine izin vermemis ve torunlarini en guzel sekilde
yetistirmis. Bunu ogrenince aklima sirf cocuklarinin uykulari bolunmesin
diye onlari sabah namazina kaldirmayan anneler, yenilene dikkat etmeyen,
televizyonda onune ne gelirse ailece seyreden kimseler geldi. Allah Rasulu
bu devirdeki insanlari gorse ne yapardi acaba?"

Biz tam bu sozlerle konuyu bitirmek uzereydik ki, bulundugumuz odaya bir abi
daha girdi. Konustugumuz mevzuyu ogrenince o da Hazreti Hasan ve Huseyin'in
yasli bir adamla aralarinda gecen bir hadiseyi anlatarak sohbetimize katkida
bulundu:

"Hazreti Hasan ve Huseyin, namazlarini aksatmadan ve zevkle kilarlarmis.
Gunlerden bir gun, iki kardes, namaz kilmak icin abdest almaya gitmis. Bu
sirada, abdest almakta olan yasli bir adam gormusler. Ancak bu yasli adam,
abdest alirken bazi hatalar yapiyormus. Hazreti Hasan kisik sesle kardesine:

*"Su yasli amcaya hatalarini nasil soylesek acaba?"* demis. Hazreti Huseyin
de, ona hatalarini, kalbini kirmadan soylemelerinin gerektigini hatirlatmis.
Nasil soyleyeceklerini dusunup dururken birden Hasan Efendimiz, "Benim
aklima soyle bir fikir geldi. Ne dersin?" deyip kardesinin kulagina bir
seyler fisildamis.

Iki kardes, usulca yasli adamin yanina yaklasmis. Hazreti Hasan soze
baslamis: "Affedersiniz efendim… Ben ve kardesim namaz kilmaya yeni
basladik. Fakat, hangimizin dogru abdest aldigi konusunda anlasamiyoruz. Siz
aramizda hakem olsaniz, biz de abdest alsak, bakalim hangimiz dogru olarak
abdest aliyor onu ogrensek."

Ikisi de baslamislar abdest almaya. Bu sirada yasli adam da buyuk bir
dikkatle onlari izliyormus. Sonunda abdestlerini tamamlamislar. Amcanin
tepkisini ogrenmek icin baktiklarinda, gozlerinin dolu dolu oldugunu
gormusler. O ak sakalli amca bir taraftan Hazreti Hasan ve Huseyin'i
kucaklarken bir taraftan da sunlari soylemis:

*"Sevgili yavrularim! Aslinda ikiniz de dogru olarak abdest aliyorsunuz.
Hatali olan bendim. Size ne kadar tesekkur etsem azdir."* Yasli amca, daha
sonra onlari alinlarindan operek ugurlamis."

*Ehl-i beyt Demek Peygamber Yolu Demektir*

**

Bu iki abiden dinlediklerim Peygamberimizin sevgili torunlarini daha iyi
tanimama vesile oldu. Gerci onlar daha sonra buyumus ve cok buyuk birer
insan olmuslar. Fakat nedense onlar icin zihnimde birer sima belirlemesem de
adlarini andigimda artik aklima hep sirin mi sirin, akilli mi akilli ve edeb
abidesi iki kucuk kardes geliyor.

O aksam eve gittigimde gun boyunca ogrendiklerimi bir de babama anlattim.
Babam beni memnuniyetle dinledikten sonra, elinden hic dusurmedigi kirmizi
kitaplarindan bir tanesini istedi ve ondan bir bolumu acip okuyarak su
ilavede bulundu:

"Peygamber Efendimiz buyurmus ki: "Size iki sey birakiyorum; onlara simsiki
sarilirsaniz kurtulusa erersiniz: Biri Allah'in kitabi Kur'an, digeri de
Ehl-i beytimdir." Allah Rasulu, Ehl-i beyte cok onem vermistir; cunku,
Sunnet-i Seniyyenin kaynagi ve koruyuculari herkesten once onlardir. Iste bu
hadiste de Kur'anin yaninda Ehl-i beytten bahsedilmesi onlarin Allah
Rasulu'nun sunnetini temsil etmelerinden dolayidir. Demek ki; Efendimiz'in
Sunnet-i Seniyyesine uymayi terk eden, hem Ehl-i Beytten sayilmaz, hem de
Ehl-i Beyte hakiki dost olamaz."

O gece yatagima girdigimde hala Ehl-i beyti ve tabii ki en basta o iki
sevimli kardesi dusunuyordum. Sevgili Peygamberimiz vefat ettiginde Hazreti
Hasan yedi, Huseyin Efendimiz ise alti yasindaymis. Biricik Dedelerinden
kisa bir sure sonra anneleri Hazreti Fatima'yi da kaybetmisler. Fakat,
Peygamber Efendimiz'le beraberlikleri cok kisa surmesine ve o donemde cok
kucuk olmalarina ragmen, o kadar guzel yetismisler ki, daha cocukken bile
kendilerinden buyuk insanlara faydali olabilecek hale gelmisler. Onlara ve
onlari oyle guzel terbiye edene canlarimiz kurban olsun!

Peygamberimiz'in bu sevgili torunlarini tanidikca daha da cok sevdim ve
onlari sevmenin ne kadar karli bir is oldugunu ogrendim. Cunku, Allah
Rasulu'nun onlarla alakali sozlerini de okudum. Bu sozlerin ikisini de
sizinle paylasarak bu haftaki beraberligimize son vermek istiyorum:

*"Bunlar benim ogullarimdir, kizimin ogullaridir; Allahim ben onlari
seviyorum, Sen de onlari sevenleri sev." *
* *
*"Hasan ve Huseyin Cennet genclerinin ulularidir. Onlari seven beni sevmis
demektir. Onlardan nefret eden de benden nefret etmis olur."*

herkul.org