vesile arayın...

[AHSEN]

"Ey iman edenler! Allah'tan korkun ve O'na yaklaşmaya vesile arayın."



Tefsir'i Kebir'de zikredildiğine göre, bu ayet-i celilenin önceki ayet-i celilerle iki yönden irtibatı düşünülebilir.

Bunlardan birincisi; Mevla Teâlâ Hazretleri bundan evvelki ayet-i celilerinde bir grup Yahudi'nin, Resûlullah Aleyhissalatü Vesselam'a suikast yapmak istediklerini, fakat onları bu isteklerinden alıkoyduğunu ve onların, peygamberlere eziyet etmekte alabildiğine ısrarlı olduklarını açıklamıştı.

Bu hususta söz işte bu ayet-i celileye kadar uzamış, Mevla Teâlâ Hazretleri bu ayette yeniden birinci maksada dönüp, "Ey iman edenler! Allah'tan korkun ve O'na yaklaşmaya vesile arayın." buyurarak: "Siz Yahudiler'in günaha karşı ne kadar cesaretli olduklarını anladınız. O halde ey mü'minler! Siz de böyle olmayın, Allah'a isyan etmekten sakınıp O'na itaatte bulunmak suretiyle kendisine yaklaşmaya vesileler arayın." mahiyetinde, biz mü'minleri uyarmış ve ikaz etmiştir.

İkincisi ise; Mevla Teâlâ Hazretleri, Maide Sûresi 18. ayet-i celilesinde, Yahudiler'in: "Biz Allah'ın evlatları ve dostlarıyız." Yani, "Biz Allah'ın peygamberlerinin evlatlarıyız." diyerek, babalarının işleriyle övündüklerini naklettikten sonra bizlere: "Ey iman edenler! Allah'tan korkun ve O'na vesile arayın." buyurmuştur. Bununla Mevla: "Ey iman edenler! Siz babalarınızın ve dedelerinizin şerefli olmalarıyla övünmeyin, sizin iftihar vesileniz kendi amelleriniz olsun.Dolayısıyla Allah'dan korkun ve Ona ulaştıracaK vesileleri yolları arayın." buyurmak istemıştir.

Şu bilinmelidirki, bütün teklifler (yükümlülükler) iki kısımda toplanmıştır. Bunların bir üçüncüsü yoktur.

1- Yasakları terk etmektir ki, azeti celilede geçen "Allah'tan korkun!"emriyle buna işaret edilmiştir
2- Emredilen şeylerieri yerine getirmektir ki, "O'na vesile arayın." buyruğu ile de buna işaret edilmiştir.

Vesile: Kendisiyle maksada alaşıl şey demektir.

Allah-u Teâlâ bu ayet-i celilesinde de kullarına onları kendisine yaklaştıracak vesile aramalarını emretmektedir. Bu vesilenin ne olduğu hakkında ulemadan bir çok görüşler nakledilmiştir.

İbni Kesir tefsirinde zikredildiğine göre, Süfyan-ı Sevrî , Talha ve Atâ'nın İbni Abbas'tan naklen, vesilenin kurbet, yani yakınlık manasında olduğunu söylediklerini açıklamıştır.

İmam-ı Mücahid ve diğer bir çok alimler de, bu şekilde beyanda bulunmuşlardır.

İbni Katade ise bu ayete; "Allah-u Teâlâ'nın emirlerini tutup yasaklarından kaçarak ve O'nu razı edecek işler yaparak, Ona manen yaklaşmaya çalışın." diye mâna vermiştir.

Vesile ayrıca cennette en yüksek bir derecenin özel ismidir ki, o derece Resûlullah Sallallahü Aleyhi ve Sellem'in ve ehli beytinin cennetteki makamıdır ve o makam cennet mekânlarının arşa en yakın olanıdır. Nitekim, bir hadisi şerifte Efendimiz şöyle buyurmuştur: "Müezzini duyduğunuz zaman, onun dediği gibi deyin, sonra bana salât edin. Çünkü kim bana salât ederse, Allah-u Teâlâ o salata karşılık o kişiye on kere salât (rahmet) eder. Sonra Allah-u Teâlâ'dan benim için 'vesile' isteyin. Zira vesile cennette bir makamdır ki, Allah'ın kullarından yalnız bir kişiye lâyıktır. Umarım ki o da ben olurum.

Her kim benim için vesileyi isterse ona şefaatim helâl (nasip) olur."

(Müslim, Salât: 7, No:384, 1/288, Ebu Davut, Salât: 36, No:523 1/199)

Hazreti Ali'den rivayet edilen bir hadisi şerifte Resûlullah Sallallahü Aleyhi ve Sellem şöyle buyurmuştur: "Cennette 'vesile' denen bir derece vardır. Allah-u Teâlâ'dan istediğiniz zaman benim için vesile isteyin." O ashab-ı kiram: "Ya Resûlellah! Saninle beraber orada kim bulunacak?" dediklerinde, Efendimiz "Ali, Fatma, Hasan ve Hüseyin." buyurdu
(Ali el-Mütteki Kenzül Ummal: 34195, 12/103, İbni Merdüveyh, İbni Kesir: 2/50)
A L I N T I