O(s.a.v)'nu Sevmek

[gokce]

O'NU SEVMEK (Aleyhissalâtü ve Vesselâm)

O'nu sevmek imandır, ibadettir, itaattir;

"Ona itaat etmek, Allah'a(c.c.) itaattir."

O'nu sevmeyen gönül, ıssız bir çöl gibidir,
O'nu seven her yürek, taze bir gül gibidir.

Onu sevmeyen bedbaht, Onu görmeyen kördür;
Onu seven bahtiyar, Ona bağlanan hürdür.

Onu sev ki, ruhunda taze çiçekler açsın;
Onu sev ki, dünyana ışıklar, nurlar saçsın.

"Onda güzel dersler var, Onda güzel örnekler"
Onda var herkes için alınacak ibretler.

Onsuz dünya boş demek, Onsuz hayat anlamsız;
Onsuz insan çıplaktır, Onsuz ömür astarsız.

Onun aşkıyla döner, güneş ay ve yıldızlar;
Onsuz vicdan mustarip, Onsuz yürekler sızlar.

Ona bakan kimsenin fer gelir gözlerine;
Onu gören herkesin nur yağar yüzlerine.

Ona inanıp sevsek, aşk yağar üstümüze;
Ona bağlanmış olsak, gün doğar gönlümüze.

Ona bağlansa insan, darlık, sıkıntı bilmez;
Adı anılan yere, şeytan sıkılır, gelmez.

Onunla dolu gönül aldanmaz ve aldatmaz;
Ona bağlı yaşayan işine hile katmaz.

O gönüller Sultanı, alemin Efendisi;
Ölmüşlere can katar, hayat verir nefesi.

Ona bağlanmak huzur, Ona bağlanmak neşe;
Ona inanmak demek, sahip olmak güneşe.

Ona bağlanan kalmaz, hayat yolunda yaya;
Ona bağlanmak, tekrar gelmek demek hayata.

Adı nurdur, yüzü nur, yolu nurdur, izi nur;
Onun izinden giden, Allah'a(c.c.) vasıl olur.

Onu sevmek ibadet, Onu sevmek itaattir;
Ona itaat etmek, Allah'a(c.c.) itaattir.