Üstadın Risalenin Okunmasına Verdiği Önem

[cemre]

Herbir adam eğer hanesinde dört beş çoluk çocuğu bulunsa kendi hanesini bir
küçük medrese-i Nuriyeye çevirsin. Eğer yoksa, yalnız ise, çok alâkadar
komşularından üç-dört zat birleşsin ve bu heyet bulundukları haneyi küçük
bir medrese-i Nuriye ittihaz etsin. Hiç olmazsa işleri ve vazifeleri
olmadığı vakitlerde, beş on dakika dahi olsa Risale-i Nur u okumak veya
dinlemek veya yazmak cihetiyle bir miktar meşgul olsalar, hakikî talebe-i
ulûmun sevaplarına ve şereflerine mazhar oldukları gibi, İhlâs Risalesinde
yazılan beş nevi ibadete de mazhar olurlar. Hakikî ilim talebeleri gibi,
onların maişetlerini temin hususundaki âdi muameleleri de bir nevi ibadet
hükmüne geçebilir"
(Emirdağ Lahikası)

Kur ân a ait mesâille iştigal, bir nevi mânevî mütefekkirane Kur ân okumak
hükmündedir. Hem ibadet, hem ilim, hem marifet, hem tefekkür, hem kıraat-i
Kur ân mânâları risalelerin istinsah ve mütalâalarında vardır itikadındayız.
Zaten bu ciheti siz takdir etmişsiniz.
(Barla Lahikası)

Nurlarla ya okumak veya okutmak veya yazmak suretindeki meşguliyet,
tecrübelerle kalbe ferah, ruha rahat, rızka bereket, vücuda sıhhat veriyor.
(Şualar)

Nur Talebeleri, tek birşeyi gaye edinmiştir: "Îmanlarını kurtarmak niyetiyle
Risale-i Nur u okumak ve rıza-i İlahî için îman ve İslamiyete Risale-i
Nur la hizmet etmek." Bu gayelerinde muvaffak olmak için, herşeylerini bu
hizmete hizmetkar yapmışlardır.
(Tarihçe-i hayat)

Risale-i Nur u okumak, on defa benimle görüşmekten daha kârlıdır. Zaten
benimle görüşmek âhiret, iman, Kur ân hesabınadır. Dünya ile alâkamı
kestiğim için, dünya hesabına görüşmek mânâsızdır. Âhiret, iman, Kur ân için
ise, Risale-i Nur daha bana ihtiyaç bırakmamış.

Emirdağı Lahikası