Aşk Olsun

[gokce]

Tasavvufta şöyle güzel bir adet varmış:


Dervişin biri, yine bir dervişler topluluğu içerisine gelip,

selam vererek oturduktan sonra,

topluluk gelen dervişe

"Merhaba!!" yerine "Aşk olsun!!" dermiş... Derviş de "Aşkınız cemal olsun efendim!!" diye mukabele edermiş...

Bu sefer topluluk "Cemaliniz nur olsun!!" dediğinde, derviş "Nurunuz ayn olsun!!" dermiş ve böylece selamlaşma bitermiş....

Tasavvufta aşk o derece içselleştirilmiş, o derece özümsenmiş ki....

Selamlaşma bile aşk üzerine kurulmuş... Tasavvufta bütün diyalogların böyle kalbî incelikler içerisinde cereyan etmesi ne kadar hoş değil mi?....

Bir de günümüzdeki selamlaşma diyaloglarını düşünün....