Tasavvuf nasıl terbiye ediyor

[cemre]

Tasavvuf, kişilik inşasına yönelik terbiye metodunu
Rasulullah'ın çizgisinden bulduğu inancındadır.

Tasavvuf zihni terbiye ediyor, kalbi terbiye ediyor, davranışları terbiye ediyor.

İradeniz netleşiyor, kesinleşiyor, yoğunlaşıyor...
Artık istiyorsunuz, büyük bir aşkla istiyorsunuz. Dünya sınavını çözdünüz,
bunun gereğini yerine getirmeye karar verdiniz. “Allah'a koşun” çağrısı yüreğinizi zonklattı,
“Başka nereye gidebilirim?” dediniz ve “Yol”a düştünüz.
Zihninize, kalbinize ve davranışlarınıza
“Allah yolunda sabit kadem olması için”
emek vereceksiniz.

Bu, idrakin masivadan arınması ve tevhid bilinci ile
yeniden tanzim edilmesi demek...
Ancak Sana ibadet eder, ancak Senden yardım dileriz.

Bu, kalbin tevhid ve maiyyet bilinci ile yoğrulması demek...
Nerede olursanız olun O sizinle beraberdir. O size şah damarınızdan yakındır.
Dua ettiğinizde duanıza cevap verir. Bir kalbi kıvam halinde sizin tutan eliniz,
yürüyen ayağınız, gören gözünüz olur.

Bu, davranışlarınızın Allah'ın sizi gördüğü bilinci içinde şekillenmesi demek.
Allah'ı görüyormuş gibi yaşamak...
Biz onu görmüyorsak da O'nun bizi gördüğü bilinci içinde...

Kelime-i tevhidi kalb ve zihin dokusu haline getirmek için çaba.

İhlası kişilik dokusu haline getirmek için çaba.

Allah'ın insana yakınlığını idrak için çaba.

Allah'ın bizimle beraber olduğunu asla akıldan çıkarmamak için çaba...

Bu dünyanın geçiciliğini idrak, doğumunun olmadığı gibi hayatının da kendi elinde olmadığını idrak,
her an çağrılabileceğini idrak, ve gerçek hayatın ölümden sonraki ebedi hayat olduğu bilincini
hayat disiplini haline getirmek için çaba...

Bütün bu çabalar içerisinde Hazreti Peygamber (s.a.)'le, O'nun izinden gidenlerle,
Allah dostlarıyla yan yana durarak onlardan takviye almak...

Bu yol, binlerce peygamberin yolu, Hazreti Muhammed Mustafa'nın yolu,
Ashab-ı kiramın yolu, Allah dostlarının yolu...
Böyle şerefli bir yolda yürüdüğü bilincinden güç almak.

Bütün bu çabaları birlikte yaşayacağı yol arkadaşları bulmak ve
birbirini beslemek...

Kendini bir yolda bilmek...

Yolun terbiyesini kuşanmak için ahidleşmek...
Yol önderleri ile, yol arkadaşlarıyla ahidleşmek...
Şunu da söylemek gerekiyor:
Böyle bir yolda önderlerle yolcular Allah Teala ile ilgili hukuk bakımından birbirinden farklı değil.
Son nefese kadar herkes imtihanda. Hatta bu noktada, Allah'ın hukukunu bilme ölçüsünde
derinleşen bir sorumluluğa dönüşüyor. Sevgi de büyüyor, takva da, kaygı da...
Belki ümit de...

Tasavvuf, bütün bunları, bir günlük, beş günlük bir geçici meşgale gibi değil,
bir hayat disiplini gibi görmek anlamına geliyor ayrıca...

Vel hasıl tasavvuf, güzel Müslüman olma çabası, gayreti, hasreti, coşkusu demek aynı zamanda...