 sadece hissetiklerim
içimde büyük bir hüzün hissederek uyandım bu sabah.tarifini yapamadığım hiç yapamayacağım,derdimi dinleyecek birilerini arıyordu gözlerim.rabbim diyorum içimden,beni anlayan kimse yok buralarda.kayboluyorum iyiden iyiye...gitmek istercesine kapatıyorum gözlerimi,gözlerimi açtığımda giden yalnızca zaman oluyor.parlayan güneşe inat,düşüncelerimin karanlığında boğuluyorum çoğu zaman...hafiften bir rüzgar esiyor önce,kalbime dokunuyor,sızlayan bi yaraya üfler gibi...ben gene çaresiz ve günahkar......ne olduğunu anlamaya çalışıyorum,derin bir nefes çekiyorum ciğerlerime.çevremdeki sessiz karmaşanıniçinde kendi sakinliğime gömülüyorum.bazense yüreğimin çığlıklarından yorulan bedenimi bir ölü misali dinlendiriyorum....bir ölü misali...12gül | 
Zincir Görünümü
