bu hadisleri okuduz mu?

[hayattaki umut]

46: Kim bir mü'mini bir münafığa (gıybetçiye) karşı himaye ederse, Allah da onun için Kıyamet günü, etini cehennem ateşinden koruyacak bir melek gönderir. Kim de müslümana kötülenmesini dileyerek bir iftira atarsa, Allah onu, kıyamet günü, cehennem köprülerinden birinin üstünde, söylediğinin (günahından paklanıp) çıkıncaya kadar hapseder.
(Ebu Davud, Edeb 41)
Müsafaha edin ki, kalblerdeki kin gitsin, hediyeleşin ki birbirinize sevgi doğsun ve aradaki düşmanlık bitsin.
(Muvatta, Hüsnü'l-Hulk 16)
Sana zulmedeni affet. Sana küsene git, sana kötülük yapana iyilik yap! Aleyhine de olsa hakkı söyle!
(Rezin)
Anne ve babasına veya bunlardan birine yetişip de onlar sayesinde cennete girmeyen kimsenin de burnu sürtülsün.
(Tirmizi, Da'avât 110)
Bir kavim, ölçü ve tartılarda (hile yaparak) miktarı azaltırsa Allah ondan rızkı keser.
(Muvatta, Cihâd 26)
Yiyiniz, tasadduk ediniz, giyiniz. Fakat bunları yaparken israfa ve tekebbüre kaçmayınız
(Nesâi, Zekat 66)
Sakın sizden kimse Allah hakkında hüsnüzânda bulunmadan son nefesini vermesin.
(Müslim, Cennet 81)
Kim Allah'a kavuşmayı severse, Allah da ona kavuşmayı sever. Kim Allah'a kavuşmaktan hoşlanmazsa Allah da ona kavuşmaktan hoşlanmaz.
(Müslim, Zikr 14)
Şehid olmayı Yüce Allah'tan samimi olarak dileyen kimseyi, Allah, rahat yatağında vefat etse bile, şehidlerin derecesine eriştirir.
(Müslim, İmare, 156, 157)
Nesebinizden sıla-i rahim yapacaklarınızı öğrenin. Zira sıla-i rahim akrabalarda sevgi, malda bolluk, ömürde uzamadır.
(Tirmizi, Birr 49)
Sevindirin, nefret ettirmeyin, kolaylaştırın, zorlaştırmayın.
(Müslim, Cihad 6)
İyilik (birr), güzel ahlaktır. Günah da içini rahatsız eden ve başkasının muttali olmasından korktuğun şeydir.
(Müslim, Birr 15)
Her bir dinin kendine has bir ahlâkı vardır. İslâm'ın ahlâkı hayadır.
(İbnu Mâce, Zühd 17)
Merhamet; ancak şaki'nin (ebedi hüsrâna uğrayanın) kalbinden çıkarılabilir.
(Tirmizi, Birr 16)
Kim Allah Teala yolunda bir gün oruç tutsa, Allah onunla ateş arasına, genişliği sema ile arz arasını tutan bir hendek kılar.
(Tirmizi, Cihâd 3)