Ayağındaki oku namazdayken çıkardılar...

[asımınnesli]

Ayağındaki oku namazdayken çıkardılar...
Yüce Efendimizi (a.s.m.)’ı rehber edinen ashabının ve islâm büyüklerinin namaz kılışı çok muhteşemdir.

İbn-i Mes’ud (r.a.) namaza kalktığında Allah(c.c.) korkusundan iki büklüm olur, namaz kılarken evdekilerin konuşmalarını bile duymazdı. Hz. Ali Efendimizin (r.a.) namaz vakti girdiğinde hâli değişir, rengi atar ve titrerdi. Sebebi sorulduğunda şöyle derdi:

– Bilmez misiniz ki bu vakit, Allah(c.c.)’ın yerlere ve göklere teklif edip de onların yüklenmekten kaçındığı bir emanetin eda vaktidir. Ben bu emaneti yüklenmiş bulunuyorum. Yüklendiğim bu ilâhî emaneti en güzel şekilde eda edip edemeyeceğimi de bilmiyorum...

Yine o muhteşem sahabenin ayağına ok battığında, namazda iken çıkarılmasını istemişti. Çünkü namazda iken bütün zerreleriyle Allah(c.c.)’a yönelip maddî hiçbir şeyi hissetmediği için bu yola başvurmuştu. Demek namaza öylesine kendini kaptırmıştı ki, namaz tıpkı ameliyatlardaki anestezi gibi onu kendinden geçiriyor, dünya ile bağlantısını kesiyordu…

Ayağındaki okun çıkarılması çok uzun sürmüştü. Hz. Ali (r.a.)'ın ameliyat sona ermişti. Namazını bitirdiğinde de şu soruyu sormuştu: – Oku çıkardınız mı?