Nasıl bir şey yaptınız ki hakkınızda Yerin ve Göklerin Sahibi'nden ayet nazil oldu?

[gokce]

Siyer-i Nebînin sayfalarına dalıp, Asr-ı Saadet'in büyüleyici iklimine girdiğimizde karşılaştığımız çok nâdide tablo galerisi içinde sadece şu tablo bile maddî âlemin cidarlarına sıkışıp kalmış olan bizlerin gözlerini kamaştırmaya yeter de artar :

Efendimiz(sav), sahabe topluluğunun içinde, Ebu Hureyre(ra)'yi göstererek "bu kardeşinizin kim karnını doyurur ? " buyurduğunda, hiç kimse ileri atılıp, " ben ya Rasûlullah" diyemez. Çünkü ashabın fakr-u zaruretle imtihan olunduğu günlerdir ve evlerinden misafirlerine ikram edebilecekleri doğru düzgün birşeyleri yoktur. Kısa bir sessizlikten sonra Ebu Talha(ra) öne çıkar ve Ebu Hureyre(ra)'yi alarak evine götürür. Ama gelin Görün ki, evde çocuklar için hazırlanmış ve sadece bir kişiye yetecek yemekten başka birşey yoktur. Evin hanımı Ümmü Süleym anamız, binbir zorlukla yemek bekleyen çocuklarını aç aç uyutur ve misafirin önüne sofra serilir. Ama nasıl ? İşte orada, neticesi melekleri dahi gıptaya sevkedecek bir senaryo ortaya konulur. Misafirin rahatsızlık duymaması için ışıklar karartılır ve Ebu Hureyre yemeğe kaşık sallayıp, karnını doyururken ev sahibi Ebu Talha da karanlıkta misafirin farkedemeyeceği şekilde kaşığını yemek tabağına boş getirip götürmektedir. Ve böylece hiçbir şey hissettirmeden misafirin karnını doyuran ev sahipleri açlıktan kıvrana kıvrana gecelerler.

Sabah olup da namazadan sonra Allah Rasulü'nün etrafında halkalandıklarında Allah Rasulü (bildiği halde) Ebu Talha'ya soracaktır :

" - Ne yaptınız ki, nasıl bir şey yaptınız ki hakkınızda Yerin ve Göklerin Sahibi'nden (c.c.) ayet nazil oldu ? "

Evet, Peygamberimiz(sav) nübüvvet nurlarını mermere kazır gibi sahabe efendilerimizin kalplerine nakşetmiş, onlar da kazandıkları donanımlarla öyle bir insanlık örneği sergilemişlerdi ki haklarında şu ayet nazil olmuştu :

"... Kendileri zaruret içinde bulunsalar bile onları kendilerinden önde tutarlar..." [Haşr.9]

İslâm tarihi bu gibi sehavetin, cömertliğin, gönül zenginliğinin, yaşatmak için yaşama arzusunun yani kısacası EDEBİN eşsiz örnekleriyle doludur.