İnsan Boğucu Dünya Hayatı İçinde Ancak Namazın Penceresiyle Nefes Alabilir!

[gokce]

Ey şikem-perver nefsim! Acaba hergün hergün ekmek yersin, su içersin, havayı teneffüs edersin; sana onlar usanç veriyormu? Madem vermiyor; çünki ihtiyaç tekerrür ettiğinden, usanç değil belki telezzüz ediyorsun.Öyle ise; Hane-i cisminde senin arkadaşların olanb kalbinin gıdası, ruhumun ab-ı hayatı ve latife-i Rabbaniyemin hava-yı nesimini cezb ve celbeden namaz dahi seni usandırmaması gerekir.

Evet nihayetsiz teessürat ve elemlere maaruz ve müptela ve nihayetsiz tellezzüzata ve emellere meftun ve pürsevda bir kalbin kut ve kuvveti; her şeye kadir bir Rahim-i kerim'in kapısını niyaz ile çalmakla elde edebilir.
Evet şu fani dünyada kemal-i sür'atle vaveyla-yı firakı koparan giden ekser mevcüdatla alakadar bür ruhun ab-ı hayatı ise; her şeye beder bir mabud-u Bakinin, bir Mahbub-u sermedi'nin çeşme-i rahmetine namaz ile teveccüh etmekle içilebilir.Evet fıtraten ebediyeti isteyen ve ebed için halk olunan ve ezeli ve ebedi bir zatın ayınesi olan ve nihayetsiz derecede nazik ve letafetli buunan zişuur bir sır-ı insani,zinur bir latife-i Rabbaniye;şu kasfetli,ezici ve sıkıntılı, geçici ve zulumatlı ve boğucu olan ahval-i dünyeviye içinde,elbette teneffüse pek çok muhtaçtır ve ancak namazın penceresiyle nefes alabilir.

(Risale-i Nur Küllüyatı'ndan)


''Kainnatta en yüksek hakikat imandır,imandan sonra namazdır''Namaz Halık-ı Zelcelal tarafından her yirmidört saat zarfında teyin edilen vakitlerde manevi huzuruna yapılan bir davettir''

(Bediüzzaman)