Bereket mi çok para mı?

[delecroit]

Adamın biri yaşadığı devre göre küçümsenmeyecek bir gelire sahip olmasına rağmen, yinede geçim sıkıntısı çekiyormuş. Her zaman yedi altın alan adamcağız, ne yapıp ettiyse gelirini sekiz, sonra dokuz, derken on altına çıkarmayı başarmış. Ama nafile… Altınlar arttıkça adamın geçim derdi daha da çoğalıyormuş.

Zavallı adam ümitsizlik içinde kıvranırken, aklına o civarda bulunan ulu kişilerden birine danışmak gelmiş ve utana sıkıla huzuruna çıkıp derdini anlatmış. Bilge kişi onu dinledikten sonra:

“Şimdi on altın alıyorsan, bir dahaki ay dokuza in” demiş. “Yinede olmuyorsa daha da azalt gelirini.”

Bu sözler adamın aklına hiç yatmamış ama “bir bildiği vardır” deyip önce dokuz, sonra sekiz, derken altı altına kadar azaltmış gelirini. Birde bakmış ki, o ay eline geçen para fazla fazla yetiyormuş. Adamcağız hayretler içinde sormuş ulu kişiye koşup:

“Efendim! Bu ne iştirki, on altınla geçinemezken altı altınla krallar gibi yaşıyorum.”

“Evlat” demiş bilge, “yaptığın işin karşılığı altı altınlık idi. İşin içine hak etmediğin para da karışınca bereket gidiyordu. Şimdi, tamamen helalinden kazandığın için, bereketini görüyorsun.”