Kötülükler kuma, iyilikler kaya üstüne yazılır

[delecroit]

Çölde yolculuk eden iki arkadaş hakkında hikâye anlatılır. Yolculuğun bir aşamasında iki arkadaş tartışırlar, biri ötekine bir tokat atar. Tokadı yiyenin canı çok yanar; ama tek kelime etmez ve kum üzerine şu sözleri yazar:

“Bugün en iyi arkadaşım bana bir tokat attı.”

Yıkanabilecekleri bir vahaya rastlayana dek yürümeyi sürdürürler. Tokadı yiyen yıkanırken batağa saplanır, boğulmak üzereyken arkadaşı tarafından kurtarılır.

Boğulmak üzere olan arkadaş tam selamete çıktıktan sonra bir kaya parçasının üzerine şu sözleri kazır:

“Bugün en iyi arkadaşım beni kurtardı.”

Tokadı vuran ve en iyi arkadaşının hayatını kurtaran kişi ona şöyle der:

“Senin canını yaktığımda bunu kum üzerine yazdın; ama şimdi kayaya kazıyorsun, neden? Öbür arkadaş ona şöyle cevap verir:

“Biri bizi incittiğinde bunu kum üzerine yazmalıyız ki bağışlama rüzgarı estiğinde onu silebilsin. Ama biri bize iyi bir şey yaparsa onu kayaya kazımalı ki onu hiçbir rüzgar yok etmesin.”

İncinmelerimizi kuma, gördüğünüz iyilikleri kayalara kazmayı öğrenelim.