affet...

[asımınnesli]

Günah dolu kalbimden göğe çıkar ahlarım,

Beni senden ayırma, çok fazladır günahım.



Derya gibi günahla huzuruna kapanıp,

Tevbe etsem kabul et, hem rahimsin ilâhım.



Günah yüklü elimi utanarak açarken,

Rahmetini beklerim, ey benim kurtarıcım.



Yolcuyum gidiyorum, bozuk taşlı bir yoldan,

Doğru yol hangisidir, göster bana ey şahım.



Rahmetine güvenip, kapandım huzuruna,

Beni geri çevirme, affet beni Allahım.



Bak günahkar bir kulun işte geldi tevbeye,

Kabul et hem bağışla, dursun artık ahlarım.



Sensin bana büyük yâr, sensin sensin Allahım,

Affet... affet beni de sensin benim penahım.