............filistin... Yıllar yılı zulüm gördü bu topraklar. Yıllar süren barbarlığın en alasını. Kan gördü, acı gördü ve ihanet de; komşu Arap devletlerinin uşak ruhlu krallarının, prensliklerinin, alçak yönetimlerinden. Koyun postu giymiş kurtların ihanetine, arkadan hançerlemesine de tanık oldu. Bu yüzden son derece duygusaldır Filistin şiiri. Yaralı bir arslan gibidir. Kükrerken mahzunlaşır, mahzunlaşırken kükrer.
Beni salıncaksız kodular,
ekmeğimi çamura buladılar, kirpiklerimi toz toprağa,
aldılar tahta atımı benim,
yükü babamın sırtına koymaya zorladılar beni,
gecenin ağırlığını kaldırmaya zorladılar.
Kim açtı ateş arklarını içimde,
kim açtı, kim açtı, kim?
Kim götürdü benden barış güvercinini
Kızılhaç’ın bayrağı altında?
......... |