Bİr GÜn(allah In Adaletİ)

[essien]

Hz: Musa İbadetini Bitirdikten Sonra Bir Ağacın Altına Oturur.

Hemen Yakınındaki Çeşmeyi Seyrederken Atlı Bir Savaşçının Çeşmeye Geldiğini Görür. Savaşçı Su İçmek İçin Eğildiğinde Boynundaki Altın

Kesesi Islanmasın Diye Çıkarır Çeşme Başına Bırakır. Suyunu İçtikten

Sonra Altın Kesesini Unutur Ve Yoluna Devam Eder. Hemen Arkasından

Hoplaya Zıplaya Bir Çocuk Gelir.Tam Su İçecekken Altın Kesesin Fark Eder

Ve Hiç Düşünmeden Alır.Ve Uzaklaşır. Çocuğun Arkasından Çok Yaşlı Bir

İhtiyar İnleyerek Su

İçmeye Gelir. Bu Arada Altın Kesesini Su Başında

Unutan Savaşçı Keseyi Almak İçin Çeşmeye Doğru Yaklaşır. Fakat Çeşme

Başında Hiç Bir Şey Bulamaz. Yanındaki Yaşlı Adamın Boğazına Sarılır Ve

Altın Kesesini Vermesini İster İhtiyar Ne Kadar Ben Almadım Dese De

Savaşçıyı İkna Edemez. İyice Sinirlenen Savaşçı Kılıcını Çeker Ve Yaşlı

Adamı Oracıkta Öldürür. Olan Biteni Gören Musa ''Ey Rabbim Bu Nasıl Bir

Adalettir''der Ben Hiç Bir Şey Bilmiyorum. Senin İşine Sual Olmaz Ama

Ben Anlamadım Der.

Bu İsyana Benzer Açıklıkta Ki Sözlere Karşılık Rab

Şöyle Seslenir. ''Ey Musa Ben Sana Benim İşlerimi Anlayacak Kadar Akıl

Vermedim Ki Sen Benim Hakkımda Yorum Yapıyorsun. Ama Kalbinin Yatışması

İçin Gerçek Şudur. Savaşçı O Küçük Çocuğun Babasının Malını Yağmalamıştı.

Ölen İhtiyar İse Gençliğinde Çok Güçlü Bir Adamdı Ama Bir Hiç Uğruna Bir

Köylüyü Öldürmüştü. O İhtiyarı Öldüren Savaşçı İşte O Köylünün Oğludur''

Ey Benim Gafil Kulum Şimdi Tövbe Et Çünkü Benim Adaletim İşte Bu Kadar

Açıktır.