Her şeyi Allah için yapmalıdır. Dünya menfaati girmemelidir

[dilruba]

Kastamonu’da yetişen velîlerden Seyyid Ahmed Sünnetî hazretleri, bir sohbetinde;
- Kardeşlerim, her ibâdeti seve seve yapmalıdır, buyurdu. Kul hakkına dokunmamaya, hakkı olanları ödemeye, titizlikle çalışmalıdır.
Ve ekledi:
- Üzerimizde kimsenin hakkı kalmamasına çok dikkat etmeliyiz! Hakkı dünyâda ödemek kolaydır. Nezâketle, yumuşaklıkla haktan kurtulmak mümkün olur. Fakaat...
- Fakatı ne? dediler
- Âhirette, iş böyle değildir. Orada, hak altından kurtulmak çok güçtür, çâresi bulunmaz.
Sordular:
- Neden güçtür efendim?
- Çünkü âhirette, dünyadaki paralar geçmez. Mal mülk para etmez. Orada sevap ve günahlarla bu iş yapılır.
Anlayamadılar.
- Nasıl yâni efendim?
- Şöyle ki, borçlunun sevaplarından alınıp hak sâhiplerine verilir. Sevapları yetmezse, alacaklıların günahları alınıp buna yükletilir.
Şöyle bitirdi:
- Gayri Müslimlerin de haklarını gözetmek lâzımdır. Yabancı memleketlerdeki insanların da mallarına, canlarına ve nâmuslarına saldırmamalı, onların kanûnlarına da karşı gelmemelidir.

Niyet çok mühim

Bir gün de bâzı gençlere;
- Evlatlarım, her yaptığınız işi Allah için ve güzel niyetlerle yapın, buyurdu.
Ve misal verdi:
- Meselâ bir şey yerken lezzet için değil, ibâdet için kuvvetlenmeyi düşünmelidir. Bu niyetle yenirse ibâdet olur. Giyinirken de örtünmeye ve soğuktan sıcaktan korunmaya niyet etmelidir.
Ve ekledi:
- Din kitabı okurken de niyet mühimdir.
- Din kitabı okurken de mi? dediler.
- Elbette. Din kitabı okurken de islâmiyeti öğrenip tatbik etmeye ve başkalarına da öğretmeye niyet etmeliyiz. Dünya menfaati düşünülürse hiç faydası olmaz. Hattâ zararı olur.
Şöyle bitirdi:

- İşte bu halis niyete “İhlâs” denir ki, bu olmazsa, hiçbir şey olmaz.